buy viagra

AçıkÖğretim Ders Notları

posted by: admin
posted on: Ocak 18th, 2010

Finalsal sistem;fon fazlası olanlar,fon açığı olanlar finalsal piyasalar,finalsal aracılar ve organizasyon ile denetiminden sorumlu olan birimlerden oluşur.Temel olarak tasaruf sahiplerinden yatırımcılara doğru fon transferş fonksiyonunu üstlenmiş olan bir bütündür.Alıcı ve satıcıları karşı karşıya getiren ortamlara piyasa adı verilir.Fon ihtiyacı olan,yani fon arayan ekonamik birimlerle,fon fazlası olan yani fon satmak isteyen ekonomik birimleri karşı karşıya getiren ortamlara ise Finalsal Piyasa denir.Finalsal piyasaların üstlendiği fonksiyonlar şunlardır:

1-Fon transferi sağlamak;Finalsal piyasaların en temel fonksiyonu tasaruf yapanların ellerindeki fon fazlasını fon açığı olanlara aktarmaktır.Bir ekonamide temel ödünç verenler(tasaruf sahipleri) hane halklarıdır.Ekonamide borçlanan temel birim ise işletmeler ve devlettir.Fonlar ödünç verenlerden ödünç alanlara doğrudan ya da dolaylı finansman yoluyla aktarılabilir.Doğrudan finasman;borç alanların finalsal piyasalarda menkul satarak ödünç verenlerden direkt borçlanmasıdır.Dolaylı finasmanda ise fonlar,fon fazlası olanlardan finalsal aracılar yoluyla fon açığı olanlara aktarılır.

2-Risk Paylaşımı:Risk;bir varlığın gelecekteki değeri konusunda mevcut olan belirsizliktir.Tasarruf sahipleri elde ettikleri tüm varlıkları istikrarlı bir getiri beklentisi içinde mevcut varlık sepetlerine dahil ederler.Çeşitli varlıklardan oluşan bu sepete portföy denir.Servetin çeşitli varlıklar arsında dağıtılmasına ise çeşitlendirme adı verilir.

3-Likitide:Bir varlığın bir ödeme aracına dönüşüm hızı ve kolaylığıdır.

4-Enformasyon toplama ve dağıtma:Borçlanmak isteyenler hakkında ve finalsal varlıkların getirileri ile ilgili beklentiler hakkında enformasyon toplanmasını ve bunun dağıtımını mümkün kılmasıdır.Toplanacak bu enformasyon borçlanmak isteyenlerin mali geçmişleri ve borçlanılan fonlarla ne yapacakları hakkındaki bilgileride kapsar.Eksik bilgilenme(asimetrik endormasyon),borç almak isteyen tarafın borç verecek tarafın sahip olmadığı bazı bilgilere sahip olması ve gerçekleşecek finalsal işlemde bunun avantajını kullanmasıdır.Bu konu sigortacılık sektöründe çok önemlidir.
_FİNALSAL PİYASALRIN YAPILANMASI_
Borç ve Ortaklık Piyasaları:
Firmalar ya da kişiler finalsal piyasalardan iki temel yolla fon elde edebilirler.Bu yollardan birincisi ve en çok kullanılanı tahvil veya bono gibi bir borç aracı çıkartılmasıdır.Borç aracı:çıkaran kişinin ,aracı elinde bulunduran kişi veya kuruma belirli bir tarihe(vade)kadar düzenli aralıklarla belirli bir miktar(faiz)ödemeyi kabul ettiğini ve vade bitiminde ana parayı geri ödemeyi taahüt ettiğini gösteren anlaşmadır.Vade,bir borç aracının tarafların yükümlülüklarini yerine getirmeleri ile geçerliliğini yitireceği tarihtir.Bir yıldan kısa vadeli borç araçları kısa vadeli ,bir yıl ile on yıl arasında vadeye sahip olanlar ise orta vadeli,on yıl veya daha uzun vadeye sahip olanlar ise uzun vadeli borç araçlarıdır.Ortaklık araçları,bir işletmenin varlıklarını ve net gelirini paylaşma hakkı doğuran menkul kıymetlerdir.Bu araçlar,bunları elinde bulunduranlara genellikle periyodik ödeme(kar payı)yapılmasına olanak sağlar.Bu senedi ellerinde bulunduranlara sahiplik(mülkiyet)hakkı verir.Borç senedi yerine ortaklık senedine sahip olmanın temel dezavantajı ise ortaklık senedini elinde bulunduran kişinin artakalan alacaklı olmasıdır.
Birincil ve ikincil Piyasalar
Bir şirket veya devlet tarafından çıkartılmış olan menkul kıymetlerin ilk alıcılara satıldığı finalsal piyasalara birincil piyasa,daha önce çıkartılmış olan menkul kıymetlerin yeniden satıldığı piyasalara ikincil piyasa denir.Birincil piyasalarda satış işlemleri genellikle kapalı kapılar ardında yapıldığından bu piyasalar kamuoyu tarafından pek bilinen piyasalr değildir.Birincil piyasada menkul kıymetlerin ilk kez satışına yardımcı olan en önemli kurum yatırım bankalarıdır.Yatırım bankalarının yaptıkları bu işleme underwriting denir.Underwriting,bir şirket tarafından çıkartılan menkul kıymetlerin birincil piyasada fiyat garantisi ile satışının sağlanması amacı ile bir yatırım bankasına devredilmesi işlemidir.İkincil piyasaların sağlıklı işleyebilmesi için en önemli rol menkul kıymet broker’ları ile dealer’larına aittir.Broker,menkul kıymetlerin alıcı ve satıcılarına eşleştiren yatırım temsilcileridir.Dealer ise belirtilen fiyattan kendi nam ve hesabına menkul kıymetleri alıp satarak alıcılar ve satıcılar arasında bğ kuran finalsal aracılardır.İkincil piyasaların şirket açısından üstlendiği iki önemli fonksiyon vardır.Bunlar;

a)İkincil piyaslar finalsal araçların satışını kolaylaştırarak daha likit olmasını sağlar.

b)İkincil piyasalar,birincil piyasa satılan menkul kıymetin fiyatının belirlendiği piyasalrdır.
Borsalar ve Tezgah Üstü(Over The Counter)Piyasalar
İkincil piyasalar iki şekilde organize olur.Bunlardan birincisi borslar şeklinde örğütlenmedir.İkincisi ise tezgah üstü(OTC)piyasalardır.Borsa,menkul kıymet alan ve satanların veya bunların brıker’ların alım-satım işelemlerini gerçekleştirdikleri bu amaçla düzenlenmiş belirli bir fiziki mekandır.Tezgah üstü piysa(OTC)ise,bırsa dışında menkul kıymetlerin alınıp satıldığı piyasalardır.
Spot ve Vadeli Piyaslar
Spot piyasa finalsal varlığın hemen teslim edildiği ve ödemenin hemen yapıldığı piyasalardır.Bu nedenle bu piyasalara nakit piyasalar da denir.Vadeli piyasalar ise,menkul kıymetlerin gelecekteki bir tarihte bu günden anlaşılan bir fiyattan alınıp satıldığı piyasalardır.
Para ve Sermaye Piyasaları
Bir yıldan daha kısa vadeye sahip menkul kıymetlerin alınıp satıldığı piyasalara para piyasası,orta ve uzun menkul kıymetlerin alınıp satıldığı piyasalara ise sermaye piyasası denir.Özellikle bankalar para piyasasını aktif olarak kullanırken,sigorta şirketleri daha çok sermaye piyasasını kullanır.
_FİNALSAL ARAÇLAR_

1-PARA PİYASASI ARAÇLARI

Türkiye’de organize olmuş para piyasalarına 1987′de geçilmiştir.Türkiye’deki para piyasaları,TL piyasaları ve döviz piyasaları olmak üzere ikiye ayrılır.Bu piyasalardan TL para piyasasında işlem gören belli başlı menkul kıymetler(para piyasası araçları)şunlardır;

a)Hazine Bonosu:Vadesi bir yıldan kısa olan ve iskontoyla satılan devlete ait borlanma senetleridir.

b)Finasman Bonosu:Anonim ortaklıkları biçimde kurulmuş olan şirketler tarafından ihraç edilebilen kısa vadeli borçlanma araçlarıdır.Vadeleri 30 günden kısa,360 günden uzun olamaz.

c)Banka bonoları:Kalkınma ve yatırım bankalarının kaynak sağlamak amacıyla,borçlu sıfatıyla düzenleyip ihraç ettikleri emre ve hamiline yazılı menkul kıymetlerdir.

d)Bnaka garantili bonolar:Kalkınma ve yatırım bankalarından kredi kullanan anonim ortaklıklarının bu kredilerin teminatı olarak borçlu sıfatıyla düzenleyip alacaklı bankaya verdikleri emre yazılı menkul kıymetlerdir.

e)Varlığa dayalı menkul kıymet (VDMK):İhraç eden kurumun kendi tivari işlemlerinden doğan veya devaldığı alacakları karşılığında ihraç edilen menkul kıymetlerdir.

f)Yatırım fonu katılım payları:Yatırım fonu,katılma belgeleri sonucu toplanan belge sahipleri adına dağıtılması ilkesine göre hareket ederek,menkul kıymetlerden oluşan portföyü işletmek amacıyla kurulan mal varlığıdır.Portföy değerinin en az %25′ini devamlı olarak Türkiye’de kurulmuş anonim ortaklıklarının hisse senetlerine yatırmış olan yatırım fonları A tipi,diğeri ise B tipi yatırım fonudur.

g)Repo/Ters repo:Repo,menkul kıymetlerin geri alım taahhüdü ile satışıdır.Ters repo ise,menkul kıymetlerin geri satış taahüdü ile alımıdır.

_2-SERMAYE PİYASASI ARAÇLARI_
Türkiye’de sermaye piyasası araçları içinde en çok hisse senetleri ve son yıllarda eurobond’lar kullanılmakadır.

a)Hisse Senedi:Bir şirkete ait sermeyenin belli bir oranını temsil esen ve sahiplerine o oranda ortaklık hakkı sağlayan,belirli şekil şartına sahip menkul kıymetlerdir.Hisse senedi elinde bulunduran kişiye irketin net geliri ve varlıkları üzerinde alacak hakkı doğuran pay senetleridir.

b)Özel sektör tahvilleri:Tahvil,devlet ve anonim şirket tarafından ödünç para bulmak amacıyla üzerinde yazılı değerleri eşit ve ibareleri aynı olmak üzere çıkarılan vadesi bir yıl ve daha uzun borç senetleridir.Özel şirketler tarafından çıkarılan tahvillere özel sektör tahvili denir.

c)Devlet tahvilleri:Kamu kesimi harcamalarını ve bütçe açıklarını finanse etmek amacıyla Hazine tarafından 1 yıl ve daha uzun vadeli borç araçlarıdır.

d)Kar ve zrar ortaklığı belgesi:Anonim ortaklıkları tarafından kar ve zarara ortak olmak üzere yurt içinde ve yurt dışında satılmak için çıkartılan menkul kıymetlerdir.

e)Katılma intifa senedi:Anonim ortaklıkların nakit karşılığı satılmak üzere ihraç ettikleri menkul kıymetlerdir.

f)Gelir ortaklığı senedi:Kamu ortaklığı idaresi tarafından ihraç edilen menkul kıymelerdir.

g)Eurobond:Uluslararası borçlanmalarda yabancı tahvil ve eurobond olmak üzere 2 yol kullanılır.Yabancı tahvil,yabancı bir ülkede satışa sunulan ve satışa sunulduğu ülkenin para birimi üzerinden ihraç edilen tahvildir.Eurobond ise,satışa suulduğu ülkenin para birimi dışında bir para birimi üzerinden ihraç edilen tahvildir.

Popularity: 11% [?]

posted by: admin
posted on: Ocak 18th, 2010

ÜNİTE 1

Finansal Sistem : Bir ekonomide fon arz edenler ve talep edenler , yardımcı kuruluşlar , yatırım ve finansman araçları hukuki ve idari düzenin oluşturduğu yapıya FİNANSAL SİSTEM denir.

Finansal Piyasa : Fon açığı olan ekonomik birimlerle fon fazlası olan ekonomik birimlerin arz/talep için karşılaştıkları ayrıca finansal varlıların alınıp satıldığı yerlerdir.

Para Piyasaları(Mali piyasa) : Kısa vadeli (1 yıla kadar)fon arz ve talebin karşılaştığı piyasadır.

Sermaye Piyasaları : Orta ve Uzun vadeli fon arz ve talebin karşılaştığı piyasadır.

Paraya Çevrilebilirlik : Finansal varlığın para gibi kullanılabilmesi ve hazır satın alma gücübü ifade etmesidir.

Likitide : Finansal varlığın kısa sürede ve düşük maliyetle paraya dönüştürülme özelliğidir.

Bölüne bilirlik :Finansal varlığın en az hangi miktarda paraya çevrilebilineceğini gösterir.

Faiz : Nakti sermayenin belili bir süre kullanımı karşılığında sermaye sahibine ödene bedele faiz denir(maliyet unsurdur , sermayenin bedelidir , makro den.sağ.önemli fak.,likitideyi etkiler)

Nominal Faiz Oranı :Reel faiz oranı ile bu orana ilave edilen enflasyon ve risk primlerinden oluşur buna cari veya piyasa faiz oranıda denir.

Reel Faiz Oranı : Enflasyon ve riskin olmaması durumunda oluşan faiz oranıdır(hazine bonosu)

SPK : 1981 yılında 2499 sayılı kanunla yürürlüğe girdi.

İMKB : 1985 yılında yeniden organize olarak faaliyete başlamıştır.

ÜNİTE 2

Marjin(spread,risk primi) : Bankaların topladıkları tasarruflara ödedikleri faiz ile kredi olarak verdikleri paralardan elde ettikleri gelirler arasındaki farka denir.

Faiz oranı Riski :Bankaların tasarruflara ödedikleri faiz oranı ile uzun vadeli yaptıkları yatırım veya verdikleri kredilerde elde edecekleri faiz gelirleri arasındaki farktır.

Likidite Riski :Bankalar tasarruf sahiplerinin paralarını çekmeleri sonucu kredi talep edenlere borç sağlayamama riski taşırlar buna likidite riski denir.(öz sermaye arttırarak,kısa vad fon,menkul v. Satmak yeni tasar.çekmek,menk kıy karşılık göstererek satmak ile giderilir.)

Fizibilite Raporu :Bir yatırım programının ekonomik,teknik ve mali açıdan uygun olup olmadığını ortaya koyan yapılabilirlik raporudur.

Açık Hesap :Taraflar arasında resmi bir anlaşma olmadan satış yapılmasıdır.

Akreditif Kredi : İthalatçı müşterilerin kullandığı kısa vadeli bir banka kredisidir.

Avans (Spot) Kredisi : Kredinin Bir defade çekilip bir defeda ödenmesidir.

Cari hesap (rotatif) Kredi :Kredi kurumunun müsterisine belirli bir limite kadar açtığı,müşterininde ihtiyacı oranında kullandığı kredidir.

Hazine Bonosu evletin her yıl bütçe kanunlarına dayanarak nakit açığını finanse etmek için ihraçettiği kısa vadeli borçlanma aracıdır.(vadesi en cok 1 yıl,ihale yoluyla isk.satılır,ödememe veya likitide riski 0 dır,para piy.da en çok kullanılır)

Finansman Bonusu : Anonim şirketlerin ihraç ettikleri kısa vadeli ve teminatsız borç senedidir.(satışında iskonto esas alınır,para piy.aracıdır)

Factoring : İşletmenin genellikle kısa vadeli satışlarından doğan alacakların factoring kurumlarına satılmasıyla ,alacakların paraya çevrilmesi şekliyle kullanılan bir finansman yöntemidir.(Alacakların tahsil edilmeme riski ile alınması en büyük özelliğidir)

Repo : Menkul kıymatlerin geri alma taahhüdüyle satılmasıdır(banka yapar)

Ters repo : Menkul kıymetlerin geri satma taahhüdüyle alımıdır (vatandaş yapar)

Varlığa dayalı menkul kıymet(VDMK) : Gelecekte nakit girişi doğuracak alacaklar,bireysel krediler ve borçlanma araçlarının bir araya getirilerek havuz oluşturulması ve bu havuza dayalı olarak yatırımcılara borçlanma belgesi satılmasıdır yapılan işlem MENKULLEŞTİRME dir.(para piyasası aracıdır)

ÜNİTE 3

Tahvil : Anonim şirketlerin veya iktisadi kamu kuruluşlarının çıkardığı uzun vadeli borç senedidir.(vadesi en az 2 yıl ,hisse senedine göre daha az risklidir ve maliyeti daha düşük ve Tahvilin faiz ödemeleri vergi matrahından düşülür.)

İtfa Fonu : İşletmelerin İhraç ettikleri tahvillerin geri ödenmesinde kullanmak üzere oluşturdukarı fondur.(halka açık şirketlerin tahvilleri ödemede kullandığı fon)

Ödenim Fonu : Tahvillerin ana para taksitlerinin geri ödenmesi için oluşturulan fondur.
Güvenceli Tahvil : Faiz ve anapara ödemesi için bir karşılık gösterilerek çıkarılan tahvildir.

Güvencesiz Tahvil :Tahvil sahiplerinin alacaklarının güvencesi işletmenin tüm mal varlığıdır.

Kara İştiraklı Tahvil :Sahibine hem faiz hemde kardan pay hakkı veren tahvil dir.

Primli Tahviller :Tahvil üzerinde yazılı nominal değerden daha düşük bir değerle satılıyorsa İHRAÇ Primi , İtfa anında tahvil sahibine nominal degerden daha yüksek bir değer ödeniyorsa İTFA Primi söz konusudur.

Varant :Bir satın alma opsiyonudur ve sahibine bir işletmenin önceden saptanmış belirli fiyat üzerinden ve belirli sayıda hisse senetlerinden satın alma hakkı verir.

Valör :Kredi veya mevduat için bankaca faizin işletilmeye başlandığı tarihtir.

Anüite : Tahvilde faiz ödemeleri vade boyunca genellikle eşit tutarlarda yapılır eşit ödemeler dizisine anüite denir.

Çevirim(değiştirme) Fiyatı : Hisse senedine çevrilebilir tahvil sahiplerinin hisse senetlerini değiştirme halinde,hisse senetlerine uygulanacak fiyattır.

ÜNİTE 4

Hisse Senedi : Anonim şirketlerde ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde sermayenin belli bir oranını temsil eden ve sahiplerine ortaklık hakkı sağlayan menkul kıymettir.

Anonim Şirket : Bir ünvana sahip , sermayesi belli paylara bölünmüş olan ve borçlarından dolayı yalnız mal varlığı ile sorumlu olan şirkettir.

Kayıtlı Sermaye : A.ş lerin esas sözleşmesinde hüküm bulunmak kaydıyla ve yönetim kurulu kararıyla T.T.K. daki hükümlere tabi olmadan çıkarabilecekleri azami sermaye tutarını gösteren sermayedir.

Rüçhan Hakkı : Mevcut ortakların Yeni çıkarılacak hisse senetlerinden öncelikli satın alma hakkıdır.

Halka Açık Anonim Şirket : Hisse senedi sahiplerinin sayısı 250’yi aşıyorsa veya şirket yazılı veya sözlü bir şekilde halkı ortaklığa çağırmış ise ,bu anonim şirket halka açık şirket sayılır ve spk’ya tabi olur.

Hisse Senedi : Sahiplerine genel kurulda eşit oy hakkı ile kar dağıtımı ve tavsiyede eşit pay alma hakkı tanılır.

Katılma İntifa Senetleri : Kardan pay alma ,yeni hisse senedi alma,tasfiye bakiyesinden yararlanma gibi haklara sahip ama ortaklık hakkı yoktur.

Doğrudan Çıkarım : İşletmelerin aracı kullanmayarak hisse senetlerini halka satmasıdır.

Özel İhraç : Büyük tutardaki menkul kıymetlerin kurumsal yatırımcılara doğrudan satılmasıdır

Dolaylı Çıkarım : İşletmenin aracı kurumun hizmetlerinden yararlanarak hisse sentlerini halka satmasıdır.

Underwriting : Aracı kurumların veya yatırım bankalarının danışmanlık hizmeti dışında ihraç edilen menkul kıymetlere satma garantisi vermesidir.Bu hizmeti veren aracılara UNDERWRITER denilir.

Kurtaj : Aracı kurumların yaptıkları her işlem için müşterilerinden aldıkları komisyondur.

Çok Fiyat: Yöntemi :Bütün alış ve satış emirlerinin sisteme girilmesi ve eşleştirmenin fiyat ve zaman önceliği esaslarına göre otomatik olarak yapılmasıdır.(sürekli müzayede)

Baz Fiyat : Bir hisse senedinin seans içinde işlem göre bileceği üst ve alt fiyat limitlerinin ve fiyat adımlarının belirlenmesine esas teşkil eden fiyattır.

Lot: 1.000 adet hisse senedinden oluşan standart işlem birimidir.

Borsa Seansı : Borsada işlem gören menkul kıymetler her gün belirli saatler arasında alınıp satılır bu işlem süresidir.

Hisse senedi Değerleme :Hisse senedinin gelecekte sağlayacağı tahmin edilen dönemsel kazançların belirli bir iskonto oranı ile iskonto edilerek toplanmaları işlemidir.

Ulusal Pazar(Kot İçi Pazar) : Borsa kotunda bulunan ve asgari tedavül kriterlerine haiz şirketlerin hisse senetlerinin güven ve istikrar içerisinde işlem gördüğü piyasadır.

Toptan Satışlar Pazarı :Önceden alıcıları belirli olan veya olmayan belirli bir miktardaki hisse senedi işlemlerinin yapıldığı piyasadır.

Defter Değeri :Öz sermaye toplamının hisse senedi sayısına bölünmesiyle bulunan değerdir.

Gerçek Değer : İşletmenin gelecekteki kazançları ve kar payları belli bir iskonto oranıyla bugüne indirgenip bugunki değerler toplandığında bulunan değerdir.

Etkin Piyasa :Menkul kıymet fiyatlarının ,menkul kıymet değeriyle ilgili tüm bilgileri yansıttığı piyasadır.

Temel Analiz : Menkul kıymetlere ilişkin genel ve özel bilgilerin toplanarak sistematik bir şekilde değerlendirilmesi ve bu doğrultuda tahminler yapılmasıdır.

Teknik analiz :Hisse senetlerinin geçmişteki fiyat hareketlerinin gelecekte de tekrarlanacağını varsayarak , hisse senetlerine ilişkin alım satım kararlarının verirdiği tekniktir.

Dow Teorisi : Piyasa analizlerinde amacın piyasada fiyatların gidiş yönünü belirlemek olduğu görüşüne dayanmaktadır.

Boğa Piyasası : Hisse senedi fiyatlarının yükselme eğiliminde olduğu piyasaya denir.

Ayı Piyasası : Hisse Senedi fiyatlarının düşme eğiliminde olduğu piyasadır.

ÜNİTE 5

Türev Ürün : Fiyatları başka bir ürünün fiyatına bağlı olan ürünlerdir.
Türev Kullanım amaçları :
Riskten Korunma
Spekülasyon(tahmin)
Arbitraj

Arbitraj : Aynı ve eşit miktardaki bir malın eş zamanlı olarak bir piyasadan alınıp diğer piyasayada avantajlı bir şekilde satılarak riske girmeden fiyat farklılıklarından dolayı kar elde edilmesidir.

Vadeli (Forward) Piyasalar : İleri bir tarihte teslimi söz konusu olacak herhangi bir malın,vadesi,fiyatı ve miktarı bugünden belirlenerek ,sözleşmeye bağlandığı işlemler veya sözleşmelerdir.

Forward Kur Primi : Vadeli kurun cari kurdan büyük olması durumunda aradaki farktır ,düşükse Forward Kur İskontosudur.

Gelecek (future) Piyasalar :Belirli nitelikteki ve miktardaki bir malın finansal ürünün bugünden balirlenen bir fiyattan,gelecekteki bir tarihte teslim edilmesini veya teslim alınmasını hükme bağlayan sözleşmelerdir.

Takas odası : Opsiyon ve Gelecek borsalarında alıcı ve satıcıların yükümlülüklerini yerine getirmesini ve güveni sağlayan kuruma takas odası denır.
Teminat ( marjin)Takas odasının üstlendiği riskler sebebiyle alıcı ve satıcıdan aldığı temğinat mektubudur.

Opsiyon Piyasaları : Sahibine belirli sayıda menkul kıymetin veya malın önceden belilenen bir fiyattan belirli bir süre içerisinde alım ve satım HAKKINI veren sözleşmelerdir.

Opsiyon Fiyatı : Opsiyon alıcısının ,satın alma veya satma hakkını elde edebilmek için ,opsiyon satıcısına ödediği tutardır.

Swap : Takas ,değiştirme anlamına gelir.İki taraf arasında yapılan faiz veya ana para ödemelerinin koşullarını önceden belirleyerek ,değişimi sağlayan bir sözleşmedir.

Libor : İngilterede her gün belirlenen bankalar arası faiz oranıdır.

Prime Rate : Amerikada kredibilitesi yüksek işletmelere uygulanan faiz oranıdır.

• İMKB de vadeli işlemler borsası 15 auğ 2001 de başlamıştır.

ÜNİTE 6

Spk’nın Kuruluş Amaçları : En önemli amacı yatırımcıyı ve tüm sermaye piyasasını korumak.

Not : Spk 1 başkan ,1 başkan vekili ve 5 üyeden oluşur.(görev süreleri 6 yıldır)

Not : Spk da 11 daire başkanlığı vardır.

Spk’nın mesleki faaliyetleri(den.iz.a.k) : Denetleme,izleme,araştırma,Kayıt tutma.

Not : Spk nın oluşturulmasındaki temel neden 1980 lerdeki bankerler krizidir.

SPK : Sermaye piyasaları kanununun verdiği görev ve yetkileri yapmak üzere kurulmuş idari ve mali özerkliğe sahip kuruma SPK denir.

ÜNİTE 7

Devamlı Piyasa : Borsaya kayıtlı menkul kıymetlerin en kısa sürede ve en düşük maliyetlerle alınıp satılmasıdır.(menkul kıymet borsasının en önemli fonksiyonudur)

Piyasanın Derinliği :İşlem gören menkul kıymet için işlem fiyatının altında ve üzerinde fiyatlarla çok sayıda ve yeterli miktarda yapılmış alış ve satış emirlerinin bulunmasıdır.

Piyasanın Genişliği : Menkul kıymetle ilgili alış ve satış emirlerinin hacmidir.

Piyasa Esnekliği :P iyasada bir menkul değer veya işlem gören tüm menkul değerlere ait geçici Pazar emirlerinin ortaya çıkmasına bağlı olarak piyasa dengesinin bozulması sonucu piyasaya hızla yeni emirlerin ulaşa bilmesidir.

Teklif verme yöntemi : Satın alma veya satma emri almış olan aracı kurum temsilcisinin bu emri ilgili şirket tabelasının alış veya satış kısmına yazarak teklif beklediği yöntemdir.

Piyasa Emri (serbest Emir) : Mnkul kıymetin emrin verildiği andaki piyasada bulacağı en iyi fiyatla alması yada satılmasıdır(5 lot sat veya al biçimindedir)

Sınırlı emir (limitli emir) : Yatırımcının belirlediği fiyattan işlemin yapılmasıdır(1000 adet hissesenedini 5000 tl ye sat gibi)

Zamanla Sınırlı Emir : Emrin yatırımcı için sınırladığı süre içi geçerli olan emirdir.(2gün içinde sat gibi)

Zararı Durdurma Emri : En uygun anda en uygun fiyata satın almyı içeren emirdir.

Müşteri Emri : Yatırımcının aracı kuruma verdiği Hisse senedini alım veya satım emridir.

Endeks : Menkul kıymetlerin fiyat değişimlerini incelemek üzere hazırlanan göstergedir.

Borsa Hakkında Bilgiler : İlk menkul kıymetler borsası 1487 de belçikanın anvers şehrinde kuruldu
En büyük borsa new york borsasıdır.
Dersaadet Tahvilat borsası 1866 yılında kurulan ve sadece Osmanlı tahvillerinin alınıp satıldığı Osmanlıdaki ilk borsadır.
İmkb 1986 yılında yeniden organize edilerek etkin olarak çalışmaya başladı(1985 de kuruldu)

8. ünite
-finansal varlıkları elinde bulunduran kişiler ve kuruluşların karşı karşıya oldukları riskler
a-geri ödeme riski (en önemlisi)
b-faiz oranı riski

-tahvil fiyatları ile faiz oranı ters orantılıdır

-vade uzadıkça faiz oranı riski artar

-sıfır kuponlu yani iskontolu tahvillerda vade uzadıkçafaiz oranı riski artar

-kupon ödemeli tahvillerde kupon ödemeleri ne kadar sık ise faiz oranı riski o kadar düşer

-tahvil yada bono alıp-satanlar faiz oranı riskini vadeye kalan süre ile bu süre içinde yapılacak ödeme miktarını degerlendirir

-efektif vade (DUR)hesaplanışı=finansal aracın vadesi boyunca yapılacak
ödemelerin şimdiki değeri bulunur ve ağırlıklı ortalaması alınır

-efektif vade ağırlıkları=sıfır kupanlu tahvilin toplam ödeme akımlarının değeri içindeki payı gösterir

-finansal varlığın efektif vadesi bilindiğinde faiz oranında meydana gelebilecek değişikliklerin varlığın üzerinde yarartacağı değişmeyi hesaplayabiliriz
-faiz oranın sıfırlayıcı stratejiler
1-portföyde kısa vadeli finansal varlıklar ağırlıklı olmalı kısa vadeli yada vadesine az kalmış varlıkların sermaye kaybı riski azdır
2-kısa süreli efektif vadeye sahip tahviller elde tutulmalıdır

-kısa vadeli yada düşük efektif vadeli finansal varlıklar faiz oranı riskini düşürürken 3 soruna yol açar bunlar
1-getiri eğrisi artar. uzun vadeli menkullerin getirisi daha yüksek olur.
2-kısa vadeli menkullerin döndürme maliyeti yüksek olabilir
3-kısa vadeli menkul çeşitlendirme avantajlarını yok edebilir

-riskten korunmaya -hedgire=faiz oranı ve riskten kaynaklanan sermaye kaybına uğrama olasılığını azaltan finansal stratejilere denir

-türev ürün=koruma işlemlerinde başvurulan getirisi diğer finansal araçların getirisine bağlı olarak belirlenen finansala araçlardır

-türev ürünler içinde en çok kullanılanlar
a-forwad
b-futures
c-opsiyon

-tam koruma=portföyün taşıdığı faiz oranı yada döviz riskinin tamamını ortadan kaldıran finansal stratejilere denir

-döviz riski=finansa kuruluşun mevcut kar marjinının işleme konu olan yabancı paraların fiyatında meydana gelen degişmeler sonucu azalması olasılıgıdır

-dövizle yapılan işlemler vadeli piyasalarda yada spot piyasalarda gerçekleşmesine göre farklı döviz riskleri yaratabilir. en çok karşılaşılan riskler kur riski ve parite riskidir

-kur riski=işletme bilançosunun aktifinde ve pasifinde aynı miktarda ve cinsde yabancı para bulundurmamasından kaynaklanan zarara uğrama olasılığıdır

-ulusal paranın yabancı para karşısında degerinin değişme olasılığı kur riskinin doğmasına neden olur
ulusal paranın yabancı para karşısında değer kazanması aktif fazlası olan bankaları zarara sokarken pasif fazlası olan bankalara kar sağlar
-
evalüasyon karı/zararı: yabancı paranın değerinin değişmesi nedeniyle ortaya çıkan kar/zarardır

-TLnin değer kazanması durumunda döviz varlıkları fazla olan evalüasyon zararına uğrar. döviz yükümlülüğü olan ise evalüasyon karı elde eder. TLnin değer kaybetmesinde ise bu durumun tersi olur

-bankacılık jargonunda aktifteki dövizler pasiftekilerden fazla ise pozisyon fazlası, pasifteki dövizler aktiftekilerden fazla ise pozisyon açığı olur

-pozisyon fazlası olan bankalar uluısal para deger kaybederse kar eder

-pozisyon açığı olan bankalar ulusal para değer kazanırsa zarar eder

-parita riski=döviz portföyünde mevcut olan yabancı paraların çapraz kurlarında meydana gelen değişimlerden kaynaklanabilecek altarnatif zarar olasılığıdır

net genel pozisyon
sermaye tabanı
a-kur riskinin ölçülmesinde kullanılan en teknik göstergedir
b-sermaye tabanı hesaplanması ayrıntılı muhasebe verileri gerektirir
c-Türkiyedeki bankalar %30 olarak belirlenen bu oarana uymak zorundadır

döviz mevduatları+döviz alacakları
-kur riski oranı=
döviz borçları+döviz tahahhütleri

a-kur riskinin ölçülmesinde rahat ve kolay kullanılabilen ölçü kur riski oranıdır
b-kur riski oranı=toplam döviz cinsi varlıkların, toplam döviz cinsi yükümlülüklere oranıdır
c-mevcut riskin büyüklüğünü gösterir
d-döviz pozisyon açığının belli bir ölçüyü geçmesini engeller
e-Türkiyede ABD doları için hesaplanan kur riski oranı en düşük 0,8
en yüksek1,1dir
f-döviz varlıkları borçlarından en fazla %20 en düşük %10 oranında fazla olabilir
g-her döviz cinsi için ayrı kur riski oranı belirlenir
h-Türkiyede bankaların kur riski oranı her bir döviz cinsi için en az 0,75
en çok 1,15dir

-forword sözleşmeleri
a-teslim yeri ve tarihi serbestçe belirlenir
b-sözleşme miktarı, işlem hacmi ve kredi riskine bağlıdır
c- vade taraflar arasında ilerki herhangi bir tarihte saplanır
d-işlem maliyeti=alış ve satış arasındaki farktır
e-fiyat taraflar arasında pazarlıkla belirlenir
f-işlemler telefon faks veya karşılıklı görüşmeyle gerçekleşir
g-vadeye kadar fiyat oynaması yoktur
h-işlemler taraflar arası karşılıklı güvene dayanır
ı-forword faiz sözleşmeleri faiz oranı riskinden korunmak için yapılır
j-satın alma yükümlülüğüne long pozisyon denir
k-satma yükümlülüğüne short pozisyonu denir
m-forword döviz sözleşmesi kur riskinden korunmak için yapılır
n-en önemli dezavantajı long ve short pozisyon alırken mikterlerın ve vadelerin aşleşmemesidir sonraki dezavantaj ise tarafların yükümlülüklerini yerine getirmemesi durumunda bi güvencenin olmaması

-futures sözleşmeleri
a-teslim yeri ve tarihi standarttır
b-miktarlar standarttır.
c-vadeler belli tarihlerdedir
d-işlem maliyeti=alıcılara ödenen komisyondur
e-fiyat borsada belirlenir
f-işlemler borsada kotasyonla gerçekleşir
g-fiyat piyasa koşullarına göre degişir
h-denetimi borsa yada takasbank sağlar
ı-fiyat dalgalanmalarının getirdiği belirsizliği ortadan kaldırmak için belli bir vadede fiyat sabitlenir
j-döviz, faiz, borsa, indeksi üzerinden yapılır
k-her bir futures döviz sözleşmesi standart dövizin standart miktarda elım ve satımını içerir
m-futurese konu olan standart para birimleri şunlardır
1- amerikan doları
2- kanada doları
3- avusturalya doları
4- ingiliz sterlini
5- isviçre frangı
6- japon yeni
7- avrupa para birimi

-opsiyon sözleşmeleri
a-belli bir kıymeti belli bir tarihte belli bir fiyattan alma yada satma hakkı veren finansal sözleşmelerdir
b-satma yada alma zorunluluğu doğurmaz sadece hakkı verir
c-opsiyona sahip kişi finansal varlığı satma yada alma hakkına sahip olduğu fiyata işleme koyma fiyatı denir
d-opsiyonın piyasa fiyatına prim denir
e-sözleşmeler 2 şekilde yapılır 1-call (alma) opsiyonu 2-put (satma)opsiyonu
f-opsiyona sahip olan kişi avantajlı durumda ise opsiyonu işleme koyar
g-opsiyon işleme konulduğunda işlem fiyatından alınır satılır
h-işlem fiyatı ile menkulün piyasa fiyatı arasındaki fark opsiyon sahibinin karıdır
ı-amerikan opsiyonları=vade tarihine kadar herhengi bir zamanda işleme konulabilir
j-avrupa opsiyonu=sadece vade tarihinde işleme konulabilir
k-opsiyon işlemleri döviz,h.senedi,borsa indeksi ve futures sözleşmeleri üzerinden gerçekleşir
m-opsiyon sözleşmelerinin yarıdan fazlası indeks üzerine yazılı opsiyon işlemlerinden oluşur

-swap sözleşmeleri

a-iki taraf karşuılıklı olarak ödemeleri takas ettikleri finansal sözleşmelerdir
b-swap işlemi faiz yada döviz swapı olarak gerçekleşir
c-faiz swap sözleşmeleri= farklı borçlanma kaynaklarından benzer vadeli ve aynı miktarda anapara borçlenmiş 2tarafın faiz ödeme yükümlülüklerini genelde banka aracılığıyla birbirine devretmelerini içeren işlemlere denir
d-faiz swapları sabit faiz-degişken faiz swapı veya degişken faiz-degişken faiz swapı şeklinde gerçekleşir
e-döviz swapı farlı paraları borçlanmalarla ilgili olarak iki taraf arasında degiştirilmesidir

f-döviz swapı 2 nedenle yapılır bunlar
1-gereksinim duyulan para birimi cinsinden borçlanma olasılığının olmamasına karşoı başka para birimi cinsinden borçlanma olasılığının olması
2-ihtiyaç duyulan fonların en düşük maliyetle başka bir döviz cindsinden elde edilmesi ve istenen dövizle swap edilmesi

g-swap 3 aşamada gerçekleşir

1-anaparalar anlaşmaya varılan kurdan takas edilir (spot kurdan genelde)
2-taraflar anlaştıklarıve aracı bankatarafından netleştirilen periodikfaizleri karşılıklı öder
3-vadesonunda anaparaları taraflar birbirine iade eder

h-swap işlemi sonunda kur riskinin yaratılmaması gerekir.

Popularity: 30% [?]

posted by: admin
posted on: Kasım 14th, 2009

ÜNİTE 1
FİNANSAL SİSTEME GENEL BAKIŞ:FİNANSAL PİYASALAR VE FİNANSAL ARAÇLAR

FİNANSAL SİSTEM ve ÜSTLENDİĞİ FONKSİYONLAR

Bir ekonomide fon arz edenler ve talep edenler , yardımcı kuruluşlar , yatırım ve finansman araçları hukuki ve idari düzenin oluşturduğu yapıya FİNANSAL SİSTEM denir.
Piyasa:Alıcı ve satıcıların karşı karşıya getiren ortamlardır.
Finansal Piyasa : Fon açığı olan ekonomik birimlerle fon fazlası olan ekonomik birimlerin arz/talep için karşılaştıkları ayrıca finansal varlıların alınıp satıldığı yerlerdir.
İki birimin karşı karşıya gelmesi sonucu fon transferi gerçekleşmekte ve bu
süreçte ekonomideki önemli bir fiyat olan faiz oranı da belirlenmektedir.
Finansal piyasalar, gelirinden daha az harcayarak tasarruf yapanların sahip
olduğu fon fazlasını, gelirinden daha fazla harcama yapmak isteyen yani fon açığı
olanlara aktarmak şeklinde ifade edilebilecek temel bir ekonomik fonksiyon
üstlenmişlerdir. Bir ekonomide temel ödünç verenler veya tasarruf sahipleri hanehalklarıdır.
Ancak kimi zaman işletmeler, devlet, yabancılar ve yabancı devletler
fon fazlası içinde olabilirler ve bunları borç vermek isteyebilirler. Bir ekonomide
borçlanan temel birimler işletmeler ve devlettir. Bunun yanında hanehalkları ve
yabancılar da kimi zaman borçlanmak isteyebilirler.
Doğrudan finansman: borç alanların finansal piyasalarda menkul kıymet
satarak fon fazlasına sahip olanlardan borçlanmalarıdır.
Menkul kıymet: ödünç alan kişinin gelecekteki geliri veya varlıkları üzerinde
alacak hakkı doğuran finansal araçlardır. Menkul kıymet bunu satın alan kişi
açısından bir varlık niteliğinde iken, bunu satan kişi veya firma açısından bir
yükümlülük (borç) niteliğindedir.
Finansal piyasalar olmadan yatırım fırsatı olmayanlardan bu fırsata sahip
olanlara fon aktarmak son derece güçtür. Böyle bir durumda her iki grupta mevcut
durumlarını değiştirme olanağına sahip olamazlar ve mevcut durumları önceki
duruma göre daha kötü olur. Bu nedenle finansal piyasalar ekonomik etkinliğin
arttırılmasında önemli bir rol üstlenmektedir.
Finansal sistem, fon transferi şeklinde özetlenebilecek bu temel fonksiyonun
yanında risk paylaşımı, likidite ve katılımcılara enformasyon sağlama gibi diğer
fonksiyonları da yerine getirir.
Risk: bir varlığın gelecekteki değeri konusunda mevcut olan belirsizliktir.
Portföy: çeşitli varlıklardan oluşan varlık sepetidir.
Çeşitlendirme ise, servetin çeşitli varlıklar arasında dağıtılmasıdır. Portföyde yer alan tüm varlıkların getirisi aynı yönde değişmediği sürece, çeşitlendirme ile portföyün toplam değerinde ortaya çıkabilecek dalgalanmaların önüne geçilir. Finansal sistem tasarruf
sahiplerine çeşitli finansal varlıkları elde tutma olanağı sağlayarak, riskin
dağıtılmasını mümkün hale getirmektedir. Finansal sistem bu fonksiyonu finansal
piyasalar aracılığı ile yerine getirmektedir.
Finansal sistemin üstlendiği üçüncü fonksiyon varlıklara likidite özelliği
kazandırmaktır.
Likidite, bir varlığın bir ödeme aracına dönüşüm hızı ve kolaylığıdır. Bir varlık ne kadar likit olursa bunun başka bir varlığa dönüşümü o
derece kolay olmaktadır. Tasarruflarını hisse senedinde değerlendiren yatırımcı A,
şirketin makinelerine sahip olan yatırımcı B ile karşılaştırıldığında, A daha likit
tasarrufa sahiptir. Likit varlıklar, beklenmeyen olaylar ve fırsatlar karşısında daha
çabuk tepki verme olanağı sunarlar. Bu nedenle, finansal sistem tarafından
yaratılan finansal varlıklar (bono, hisse senedi, çek gibi), reel varlıklara göre
(otomobil, gayrimenkul, makineler gibi), çok daha likittirler. Finansal piyasalar ve
bu piyasalarda faaliyet gösteren finansal aracılar, finansal varlıkların likiditesini
arttıracak alım-satım sistemleri sunarlar. Öte yandan, tasarruf sahipleri de likiditesi
daha yüksek olan varlıklardan daha düşük getiri elde edilmesini kabullenme eğilimindedirler.
Finansal sistemin dördüncü fonksiyonu, borçlanmak isteyenler hakkında ve
finansal varlıkların getirileri ile ilgili beklentiler hakkında enformasyon toplanmasını
ve bunun dağıtımını mümkün kılmasıdır.
Bu süreçte ortaya çıkan bir diğer önemli sorun eksik bilgilenme sorunudur.
Asimetrik enformasyon olarak da adlandırılan eksik bilgilenme, borç almak
isteyen tarafın borç verecek tarafın sahip olmadığı bazı bilgilere sahip olması ve
gerçekleştirilecek olan finansal işlemde bunun avantajını kullanmasıdır.
Finansal sistemin enformasyon konusunda üstlendiği ikinci görev, toplanan
enformasyonun duyurulmasıdır. Finansal piyasalar, mevcut enformasyonu,
varlıkların fiyatına yansıtarak bu görevi yerine getirirler. Tasarruf sahipleri ve
borçlanmak isteyenler, finansal sistem tarafından sağlanan bu enformasyonu,
varlıkların getirilerine bakarak elde ederler.
II. FİNANSAL PİYASALARIN YAPILANMASI
A- BORÇ VE ORTAKLIK PİYASALARI
Bir firma veya kişi bir finansal piyasada iki yöntemle fon elde edebilir. Bu yöntemlerden ilki ve en çok kullanılanı tahvil veya bono gibi bir borç aracının çıkarılmasıdır.
Borç aracı, çıkaran kişinin aracı elinde bulunduran kişi veya kuruma belirli bir tarihe kadar (vade) düzenli aralıklarla belirli bir miktarı (faiz) ödemeyi kabul ettiğini ve vade bitiminde anaparayı geri ödemeyi taahhüt ettiğini gösteren anlaşmadır.
Bir borç aracının vadesi, tarafların yükümlülüklerini yerine getirmeleri ile geçerliliğini yitireceği tarihtir.
Bir yıldan daha kısa vadeli borç araçları kısa vadeli
On yıl veya daha uzun vadeye sahip borç araçlarıuzun vadeli borç araçlarıdır.
Bir yıl ile on yıl arasında bir vadeye sahip borçlanma araçları ise orta vadeli olarak kabul edilmektedir.
Çoğu zaman, sadece kısa ve uzun vade ayrımı yapılır. Bir yıl ve daha uzun süreli vadeye sahip menkul
kıymetler uzun vadeli olarak kabul edilir.Finansal piyasalarda fon elde etmede kullanılabilecek ikinci yöntem ise hisse senedi gibi ortaklık araçlarının çıkarılmasıdır. Bu tür araçlar, bir işletmenin varlık ve net gelirini (masraflar ve vergiler düşüldükten sonraki gelir) paylaşma hakkı doğuran menkul kıymetlerdir. Ortaklık araçları, bunları ellerinde bulunduranlara genellikle periyodik ödeme (kar payı) yapılmasına olanak tanımakta ve herhangi bir vadeye sahip olmadıkları için, uzun vadeli menkul kıymet olarak değerlendirilmektedirler.
Ayrıca, bir şirketin hisse senedine sahip olmak firmanın bir kısmına
sahip olma anlamına geldiğinden firmaya, önem taşıyan konularda oy kullanma ve
yöneticileri seçme hakkı sağlar.
Bir şirketin çıkartmış olduğu borç senedi yerine ortaklık senedine sahip olmanın
temel dezavantajı, ortaklık senedini elinde bulunduran kişinin artakalan alacaklı
olmasıdır. Ortaklık senedine sahip olmanın temel avantajı ise bu senedi elinde
bulunduran kişi veya kurumun şirketin karlılığında veya varlıklarının değerinde
meydana gelen artıştan direkt olarak yararlanmasıdır.
B- BİRİNCİL VE İKİNCİL PİYASALAR
Birincil piyasa borçlanmak isteyen bir şirket veya devlet tarafından çıkartılmış
olan menkul kıymetlerin (tahvil ve hisse senedi gibi), ilk alıcılara satıldığı finansal
piyasadır.
İkincil piyasa daha önce çıkartılmış olan ve bu nedenle ikinci el olarak
nitelendirilen menkul kıymetlerin yeniden satıldığı piyasadır.
Underwriting, bir şirket tarafından çıkartılan menkul kıymetlerin, birincil
piyasada fiyat garantisi ile satışının sağlanması amacı ile bir yatırım bankasına
devredilmesi işlemidir.
İstanbul Menkul Kıymetler Borsası (İMKB) ve bu kurum bünyesinde çalışan
tahvil-bono piyasası ikincil piyasalara örnektir. Döviz piyasaları, future piyasalar
ve opsiyon piyasaları da ikincil piyasalardır. İkincil piyasaların sağlıklı işleyebilmesinde
en önemli rol menkul kıymet broker’ları ve dealer’larına aittir.
Broker:menkul kıymetlerin alıcı ve satıcılarını eşleştiren yatırımcıların temsilcileridir. Öte
yandan dealer, belirtilen fiyattan menkul kıymetleri alıp satarak, alıcı ve satıcılar
arasında bağ kuran finansal aracıdır.
Bir şirketin çıkardığı menkul kıymetler birincil piyasada ilk kez satıldığı zaman
yeni fon elde edebilmekte, ikincil piyasalarda gerçekleşen alış-satış işlemlerinden
ise herhangi bir fon elde etmesi söz konusu olmamaktadır. Bu bağlamda ikincil
piyasalar iki önemli fonksiyonu yerine getirmektedir. İlk olarak, ikincil piyasalar fon
toplayabilmek amacıyla çıkartılmış olan menkul kıymetlerin satışını kolaylaştırmaktadır.
Bir başka deyişle ikincil piyasalar, finansal araçların daha fazla likit
olmasını sağlamaktadır. İkinci olarak, ikincil piyasalar bir şirket tarafından
çıkartılarak birincil piyasada satılmış olan menkul kıymetlerin fiyatının belirlediği
piyasalardır. Bir şirketin çıkartmış olduğu menkul kıymetleri, birincil piyasada satın
almış olan finansal aracılar, ikincil piyasada, bu menkul kıymet için oluşacağını
düşündükleri fiyattan daha yüksek bir fiyatı şirkete vermeyeceklerdir.
C- BORSALAR VE TEZGAH ÜSTÜ PİYASALAR
Borsa, menkul kıymet alan ve satanların veya bunların broker’larının alımsatım
işlemlerini gerçekleştirdikleri bu amaçla düzenlenmiş belirli fiziki mekandır.
Tezgah üstü piyasa, borsa dışında menkul kıymetlerin alınıp-satıldığı
piyasadır.
D- SPOT VE VADELİ PİYASALAR
Spot piyasalar, finansal varlığın hemen teslim edildiği ve ödemenin
hemen yapıldığı piyasalardır. Bu nedenle, kimi zaman nakit piyasalar olarak
da adlandırılırlar. Ülkemizde İMKB’de süre T+2 olarak belirlenmiştir. Yani,
teslim ve ödeme, işlemin yapılmasını takip eden iki gün içerisinde
yapılmaktadır.
Vadeli piyasalar ise, menkul kıymetlerin gelecekteki bir tarihte, bugünden
anlaşma sağlanmış bir fiyattan alınıp satıldığı piyasalardır.
E- PARA VE SERMAYE PİYASALARI
Sadece kısa vadeli (bir yıldan daha kısa vadeye sahip) borç senetlerinin
alınıp satıldığı piyasalara para piyasası, uzun ve orta vadeli (bir yıl veya daha
uzun vadeye sahip) borç senetlerinin alınıp satıldığı piyasalara da sermaye
piyasası denir. Para piyasalarında işlem gören menkul kıymetler, uzun ve
orta vadeli menkul kıymetlerden daha fazla alınıp satıldıkları için daha fazla
likittirler. Öte yandan, kısa vadeli menkul kıymetlerin fiyatlarında gözlenen
dalgalanmaların uzun vadelilere göre daha az olması, kısa vadeli menkul
kıymetleri daha güvenilir bir finansal araç haline getirmektedir.
Sonuçta, geçici bir süre için fon fazlasına sahip olan şirketler ve özellikle
bankalar, para piyasasını aktif olarak kullanabilmektedirler. Hisse senetleri ve
tahviller gibi, sermaye piyasasında işlem gören menkul kıymetler ise daha çok
sigorta şirketleri ve sosyal güvenlik fonları gibi finansal aracılar tarafından elde
tutulmaktadır.
III. FİNANSAL ARAÇLAR
A- PARA PİYASASI ARAÇLARI
Organize olmuş para piyasalarının ülkemizde faaliyete geçiş tarihi 1987
yılıdır.
Türkiye’deki Para Piyasaları şunlardır:
1. TL Piyasaları
a) TC Merkez Bankası bünyesindeki para piyasası
b) İMKB-Takasbank bünyesindeki para piyasası
c) Bankalararası serbest para piyasası
2. Döviz Piyasaları
a) TC Merkez Bankası bünyesindeki döviz ve efektif piyasaları
b) Bankalararası serbest döviz piyasası
c) Serbest döviz pisasası
TL Para Piyasalarında işlem gören menkul kıymetler şunlardır:
1. Hazine Bonosu: Vadesi 1 yıldan kısa olan devlete ait iç borçlanma senetleri
Hazine Bonosu olarak adlandırılır. Devlete ait bu kısa vadeli borç senetleri,
kamu harcamalarının finansmanı amacıyla genellikle 3 ve 6 aylık vadelerle
ihraç edilen menkul kıymetlerdir. Vade sonunda belirli bir miktarın ödendiği bu
menkul kıymetlerde faiz ödemesi söz konusu olmamakta, bono başlangıçta
bir iskontoyla (yani, vade sonunda ödenecek miktardan daha düşük bir fiyata)
satılarak, fiilen bir faiz ödemesi gerçekleştirilmektedir. Hazine bonoları para
piyasalarında en yoğun olarak alınıp satılan menkul kıymet olduğu için, tüm
para piyasası araçları içerisinde en likit olanıdır. Para piyasası araçları
içerisinde geri ödenmeme riski en düşük olan menkul kıymet niteliği de
taşımaktadır. Ülkemizde, Hazine bonolarının çok büyük bir kısmı bankalar
tarafından tutulmakta, ancak küçük bir kısmı hanehalkları, işletmeler ve diğer
finansal aracıların elinde bulunmaktadır.
2. Finansman Bonosu: Anonim ortaklık biçiminde kurulmuş olan şirketler
tarafından ihraç edilebilen kısa vadeli borçlanma aracıdır ve şirketlerin kısa
vadeli fon ihtiyacını karşılamak amacıyla kullanılan menkul kıymetlerdir.
Vadeleri 30 günden kısa, 360 günden uzun olamayan bu menkul kıymetlerin
vadeleri 30’ar günlük periyotlarla belirlenebilmekte ve iskontolu olarak ihraç
edilebilmektedirler.
3. Banka Bonoları: Kalkınma ve yatırım bankalarının kaynak sağlamak
amacıyla, borçlu sıfatıyla düzenleyip ihraç ettikleri, emre veya hamiline yazılı
menkul kıymetlerdir.
4. Banka Garantili Bonolar: Kalkınma ve yatırım bankalarından kredi kullanan
anonim ortaklıkların, bu kredilerin teminatı olarak, borçlu sıfatıyla düzenleyip
alacaklı bankaya verdikleri, emre yazılı menkul kıymetlerdir. Krediyi
kullandırmış olan banka, bu bonolara garanti vermek durumundadır.
5. Varlığa Dayalı Menkul Kıymet: İhraç eden kurumun kendi ticari
işlemlerinden doğan veya devraldığı alacaklar karşılığında ihraç edilen
menkul kıymetlerdir. VDMK’ler bankalar, anonim ortaklıklar, finansal kiralama
kuruluşları, finans ortaklıkları tarafından ihraç edilebilir. Banka dışında VDMK
ihraç edecek kuruluşlardan banka garantisi istenmektedir.
6. Yatırım Fonu Katılım Payları: Yatırım fonu, katılma belgeleri karşılığı
toplanan paralarla belge sahipleri adına riskin dağıtılması ilkesine göre
hareket ederek, menkul kıymetlerden oluşan portföyü işletmek amacıyla
kurulan mal varlığıdır. Yatırım fonları bankalar, aracı kurumlar ve sigorta
şirketleri tarafından kurulabilir. Kuruluşta oluşturulan portföy paylara
bölünerek payları temsil eden katılma belgeleri halka satılır. Portföy değerinin
aylık ağırlıklı ortalama bazında en az %25’ini, devamlı olarak, Türkiye’de
kurulmuş anonim ortaklıkların hisse senetlerine yatırmış olan yatırım fonları,
A tipi; bunların dışındaki fonlar B tipi yatırım fonu olarak adlandırılır. A ve B
tipi yatırım fonlarının sektör fonu, tahvil-bono fonu, hisse senedi fonu, iştirak
fonu, altın ve diğer kıymetli madenler fonu, karma fon, likit fon, değişken fon
gibi türleri söz konusudur.
7. Repo/Ters Repo: Repo, menkul kıymetlerin geri alım taahhüdü ile satışıdır.
Bu nedenle repo, kısa vadeli bir fon toplama tekniğidir. Ters repo ise,
menkul kıymetlerin geri satış taahhüdü ile alımıdır. Bu nedenle, ters repo
kısa vadeli fon satış tekniğidir. Bu işlemler, yetki sahibi aracı kuruluşlar
tarafından, kendi aralarında veya gerçek ve tüzel kişilerle belirli bir vade ve
belirli bir fiyattan gerçekleştirilir. Yapısı gereği, çoğu zaman repo/ters repo
işlemleri çok kısa vadeli para piyasası işlemi olarak kabul edilir. Nitekim bu
işlemlerde en çok kullanılan vade gecelik (overnight-O/N), 3 günlük ve
haftalık vadelerdir. Repo ve ters repo işlemlerinde Hazine bonoları teminat
olarak kullanılır.
B- SERMAYE PİYASASI ARAÇLARI
Sermaye piyasası araçları bir yıl ve daha uzun vadeye sahip borç ve ortaklık
ifade eden araçlardır. Ülkemizde uzun yıllardan beri yaşanan enflasyonist süreç,
neden olduğu belirsizlik ortamı nedeniyle, hisse senetleri dışındaki sermaye
piyasası araçlarının kullanımının sınırlı kalmasına yol açmıştır.
Sermaye piyasası araçları şunlardır:
1. Hisse Senetleri: Hisse senedi, sermayesi paylara bölünmüş ve
karşılığında kıymetli evrak çıkarabilen anonim ortaklıkların ve sermayesi
paylara bölünmüş komandit ortaklıkların, kanuni şekillere uygun olarak
düzenledikleri belgeler olup, sermayesinin belli bir oranını temsil eden ve
sahiplerine o oranda ortaklık hakkı sağlayan menkul kıymettir. Türk Ticaret
Kanununa göre çok sayıda şekli olabilmektedir (nama ve emre yazılı, adi
ve imtiyazlı, primli ve primsiz). Ülkemizde bireysel yatırımcılar, mevcut
değerlerine göre, hisse senetlerinin yaklaşık yarısını ellerinde
bulundururken, geri kalan kısmını yabancılar, sosyal güvenlik fonları,
yatırım fonları ve sigorta şirketleri tutmaktadır.
2. Özel Sektör Tahvilleri: Tahvil, devlet ve anonim şirketler tarafından,
ödünç para bulmak amacıyla, üzerinde yazılı değerleri eşit ve ibareleri
aynı olmak üzere çıkarılan, vadesi bir yıl ve daha uzun borç senetleridir.
Özel şirketler tarafından çıkartılan tahviller özel sektör tahvili olarak
adlandırılır. Bu menkul kıymetler, şirketler tarafından çıkartılan uzun vadeli
borçlanma araçlarıdır. Türk Ticaret Kanununa göre tahviller, çok çeşitli
biçimlerde çıkarılabilmektedir (primli tahviller, başa baş tahviller, ikramiyeli
tahviller, endeksli tahviller gibi). En çok karşılaşılan şirket tahvili, elinde
bulunduran kişiye üç ayda bir, altı ayda bir veya yılda bir faiz ödemesi
yapmakta ve vade sonunda üzerinde yazılı değeri ödeyen tahvillerdir. Bu
tür tahviller kupon ödemeli tahvil olarak adlandırılır. Dönüştürülebilir
tahviller de bu tahvilleri elinde bulunduranlara vade sonuna kadar,
istenilen bir tarihte, belirli bir sayıda hisse senedine dönüştürme olanağı
sunmaktadır. Eğer hisse senedinin değeri yeteri ölçüde artarsa bu tahviller
de değer olarak artacağı için, şirketlere, faiz ödemelerini azaltma olanağı
sunmaktadır.
3. Devlet Tahvilleri: Kamu kesimi harcamalarını ve bütçe açıklarını finanse
etmek amacıyla Hazine tarafından çıkartılan bir yıl ve daha uzun vadeli
borçlanma araçlarıdır. Devlet tahvilleri hem iskontolu, hem kupon ödemeli
olarak ihraç edilebilir.
4. Kâr ve Zarar Ortaklığı Belgesi: Anonim ortaklıkların, kâr ve zarara ortak
olmak üzere faaliyetlerinin gerektirdiği finansman ihtiyaçlarını karşılamak
üzere, yurt içinde ve dışında satılmak üzere çıkarttıkları menkul kıymetlerdir.
5. Katılma İntifa Senedi: Anonim ortaklıkların nakit karşılığı satılmak üzere
ihraç ettikleri, ortaklık haklarına sahip olmaksızın, elinde bulunduran kişiye
kârdan pay alma, tasfiye bakiyesinden yararlanma, yeni pay alma gibi haklar
sağlayan menkul kıymetlerdir.
6. Gelir Ortaklığı Senedi: Belli bir kamu altyapı tesisinin belli bir süre içindeki
gelirinin, belli bir orandaki bölümüne karşılık gösterilen ve Kamu Ortaklığı
İdaresi tarafından ihraç edilen menkul kıymetlerdir. Keban Barajı, Boğaziçi
Köprüsü gelir ortaklığı senetleri gibi.
7. Eurobond: Bir ülkenin dış borçlanmada kullandığı araçlar, uluslararası
piyasalarda tahvil satışı ile gerçekleşir. Bu tür borçlanmalarda iki tür tahvil
kullanılabilir. Yabancı tahvil ve eurobond. Yabancı tahvil, yabancı bir ülkede
satışa sunulan ve o ülke para birimi üzerinden ihraç edilen tahvillerdir.
Eurobond ise satışa sunulduğu ülkenin para birimi dışında bir para birimi
üzerinden ihraç edilen tahvillerdir. Örneğin, TC Hazine’si tarafından ABD doları
üzerinden ihraç edilen tahvillerin Londra piyasasında satılması gibi.
Enflasyon ve riskin olmaması durumunda oluşan faiz oranıdır(hazine bonosu)

SPK : 1981 yılında 2499 sayılı kanunla yürürlüğe girdi.

İMKB : 1985 yılında yeniden organize olarak faaliyete başlamıştır.

Popularity: 9% [?]

eskişehir forum